Marzenia - Psychologia

Marzenia

Dzięki rodzicom i ich autorytetowi mogliśmy mieć marzenia oraz cele, do których trwale dążyliśmy. Dzięki rodzicom mięliśmy marzenia. Robiliśmy wszystko, aby pokazać, jacy jesteśmy silni i ze potrafimy być tacy jak oni, chcieliśmy, aby byli z nas dumni, aby mogli się cieszyć z naszych sukcesów i dumnie powiedzieć” to właśnie moje dziecko”. Dążyłeś do tego z całych sowich sił. Często swoje marzenia były dopasowane do oczekiwań rodziców. Robiłeś to nieświadomie, bo szukałeś w tym nie tylko motywacji, ale także tego, żeby twoi rodzice byli nie tylko zaskoczeni, ale także dumni. Marzenia zmieniały się wraz z twoim wzrostem, zmieniały się i ulegały licznym przeistoczeniom w miarę im, byłeś coraz starszy i mądrzejszy. Twoje marzenia już nie były tylko po to, aby twoi rodzice byli z ciebie dumnie, ale po to, żebyś to właśnie ty był szczęśliwy. I twoje marzenia zaczęły się różnić od tych z dzieciństwa, niektóre nawet nie podobały się twoim rodzicom, którzy z dnia na dzień przestali być twoim autorytetem. Zacząłeś walczyć o swoje szczęście zatrącać autorytet, którym byli dla ciebie ojciec i matka.

Naśladowanie
Już od najmłodszych lat naśladowałeś swoich rodziców w różnych zachowaniach. Wielu rodziców zaczyna zauważać nagłe zmiany w zachowaniu swoich dzieci. Zachowanie to jest czasem dziwne i niekiedy śmieszne. Zauważasz pewnie, ze twój syn czy córka cię stale naśladują, chcą uczestniczyć w tym, co ty często niestety sprawiając tym samym kłopoty. Nieraz przecież twoja córeczka zabierała twoje kosmetyki, nieumiejętnie malowała się szminką, ubierała się w twoje za duże ubrania i maszerowała z butach na obcasie oczywiście należących do ciebie. Nieraz chcąc wypełniać dokumenty jak ty mazała po twoich ważnych papierach, aby tylko, chociaż przez chwilę poczuć się jak ty. Twój syn także zaczął się golić. Nieraz zarżnął się przy tym i skaleczył. Niejednokrotnie próbował przybijać gwóźdź i zamiast w niego wcelow3ał młotkiem w swój palec. Dzieci tak się właśnie uczą podstawowych zasad uczestniczenia i zachowania w społeczeństwie. Chcą [po prostu być takimi jak ty: to piękne i wspaniałe, pomyśl o tym, chociaż przez chwilę. Dzieci broją i są niegrzeczne, to normalne.

Ucz, jako autorytet
Wiele rodziców nie ma pojęcia, jakim są autorytetem dla swoich dzieci. Nie myślałeś nigdy o tym, ze jesteś autorytetem i wzorem do naśladowania dla sowich dzieci? Tak jest i powinieneś o tym wiedzieć i zastosować parę zasad, ażeby twoje dziecko w przyszłości mogło poprawnie funkcjonować w społeczeństwie i żebyś był dumny, że twoje dziecko wyrosło na dobrego i wspaniałego człowieka z zasadami. Już od najmłodszych lat swojego dziecka powinieneś starać się, aby było ono dobre i grzeczne. Staraj się go uczyć od najmłodszego, czym jest prawda i sprawiedliwość nie bój się stosować metody nagrody i kary, oceniania,. Co tylko zmotywuje twoje dziecko do działania? Nie ignoruj go an i jego pytań, nie odsyłaj go ze słowami ze teraz nie masz czasu, to przecież nic nie da. Staj się, aby uczestniczyło o no w każdej sytuacji, z której może się czegoś nowego nauczyć. Może ci towarzyszyć przy robieniu obiadu czy naprawianiu kranu. Poprzez skromne łatwe z pozoru obowiązki typu: podaj śrubokręt czy pomieszaj ciasto może poczuć się dumnie i ważne, że jest kochane i potrzebne.